Advertisement

Koinoi Thnitoi - Του Κόσμου Οι Λαοί

Greek

Του Κόσμου Οι Λαοί

"Unos países poseen, en fin, abundantes recursos,
otros no poseen nada.
¿Cuál es el destino de estos?
¿Morirse de hambre?
¿Ser eternamente pobres?
¿Para qué sirve entonces la civilización?
¿Para qué sirve la conciencia del hombre?
¿Para qué sirven las Naciones Unidas?"1
 
Έχει αίμα το Adidas το καινούργιο που φοράω
και το κινητό στη θήκη που στο χέρι μου κρατάω
έχει κόπο και ιδρώτα το πουκάμισο τ' Armani
και κουβάλημα οι σπόροι στου καφέ μου το χαρμάνι
Έχει πόνο και φοβέρες κάθε κουταλιά Nutella
και το δέρμα που χρειάστηκε στης μπάλας μου τη γκέλα
έχει δάκρυα ο κάθε κόμπος που 'χω στο χαλί μου
και το τζόκεϊ που με μαγκιά φοράει η κεφαλή μου
Γιατί όλα όσα είπα, της ζωής μου προϊόντα
μου τ' αφήσαν οι δικοί μου ή τ' αγόρασα από σπόντα
τα δουλέψανε παιδιά που 'ναι γεννημένα δούλοι
μεροφάι μεροδούλι και εμείς παίζουμε κρυφτούλι
Τυνησία και Σουδάν, Μαλαισία, Πακιστάν
και δεκάδες χώρες που τα πιτσιρίκια δεν θα φαν
για να έχω εγώ μπουφάν με υπογραφή της Nike
μπας και δώσει ο Θεός να μου κάνουν κάνα "Like"
 
Όταν έβγαινα να παίξω στην αλάνα με τη μπάλα
κάποιες οικογένειες δεν είχαν να πάρουν γάλα
Όταν άφηνα χαρταετό στον ουρανό να ανέβει
κάποιοι αφήναν το παιδί τους μοναχό να ζητιανεύει
Όταν μου 'λεγε η γιαγιά μου κάθε βράδυ παραμύθια
σκότωναν αθώες ψυχές, άλλωστε, έτσι από συνήθεια,
όταν μου 'φερνε η νονά μου τη λαμπάδα και παιχνίδια
συνομήλικοί μου ψάχναν την τροφή τους στα σκουπίδια
Όταν έβλεπα μικρός το "Xοντρό και τον Λιγνό"
βάζαν σκλάβους να δουλεύουν στα ορυχεία του Κονγκό
όταν οι γονείς μου μ' είχαν όλο αγκαλιές και χάδια
χαρτομάντηλα πουλούσαν και λουλούδια στα φανάρια
Ό,τι φόρεσα ως τώρα Nike, Puma και Sportex
τα 'χουν φτιάξει δια της βίας στην Ασία, στο Μπαγκλαντές
όσα λόγια και να πω, όσους στίχους και να γράψω,
στράφι θα πάνε κι αυτοί αν τον κόσμο δεν αλλάξω
 
Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα 'ρθει η στιγμή
κι ο δούλος θα 'ναι αυτός που βάζει στέμμα
 
Όταν έπαιζα μικρός με το πρώτο το Nintendo
στην Ινδία οι ανήλικοι κουβάλαγαν τσιμέντο
όταν έφτιαχνα το δέντρο με φωτάκια και στολίδια
τα παιδιά στη Βραζιλία ψάχναν μέσα στα σκουπίδια
Όταν έκανα ποδήλατο στο δρόμο τα απογεύματα
συνομήλικους στην Κίνα τους σκοτώναν για μοσχεύματα
κοκκίνιζα σαν κοίταζα της τάξης τα κορίτσια
ενώ στην Ινδονησία τα πουλούσανε για βίτσια
Όταν έβλεπα τον Αλαντίν στην Disney με το τζίνι
τα αδέλφια μου γαζώνανε κάτω στη Παλαιστίνη
μα σε ευχαριστώ Θεέ, που 'χω και έναν ΟΗΕ
και να ενδιαφερθώ γι' αυτά δεν χρειάστηκε ποτέ
Να είναι καλά και το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες
της θρησκείας το αδερφάτο, μ' όλες τις παιδεραστίες
μα όμως πάνω από όλα τα άλλα, στου μεγάρου μας τη σάλα
δεν θα είχες την κουτάλα, αν δεν ήσουν καπιτάλα
 
Και το σύστημα ρολόι που ρυθμίστηκε να τρώει
την εργατική την τάξη που όλα αυτή τα έχει παράξει
μα άντε να το καταλάβει και μετά ποιος θα προλάβει
απ' το κύμα να γλυτώσει και πανί να ανασηκώσει
 
Στο σχολείο ως αριστούχος να κρατάω τη σημαία
ήμουν από άλλη χώρα και δεν μ' έκανες παρέα
με έχεις σκοτώσει στο Ιράκ, στο Βιετνάμ, στη Παλαιστίνη
εγώ αγέννητο μωρό και δεν είχα καν ευθύνη
Μου έχεις βγάλει τα όργανα μου, μπας και πάρεις τα λεφτά σου
για να ζήσουν παραπάνω λίγο τα αφεντικά σου
με είχες σκλάβο στο παζάρι και με πούλαγες, φαντάσου
θα γυρίσει ο τροχός και θα 'ρθει και η σειρά σου
μέσα σ' αυτήν την μηχανή αν ενωθούμε όλοι μαζί
και χαράξουμε αντίθετη πορεία στο γρανάζι
ένα θα γίνω εγώ και εσύ και θα έρθει εκείνη η στιγμή
όπου αλλάζουν οι καιροί και σίγουρα θα τους πειράζει
Αρκεί σε αυτή την μηχανή, όλου του κόσμου οι λαοί
αν σταματήσουμε για πάρτη τους άλλο να χύνουμε αίμα
και θα έρθει εκείνη η στιγμή που η φωνή μας θα ακουστεί
κι ο δούλος μόνος νικητής στην κεφαλή θα βάζει στέμμα
 
Σε αυτή την μηχανή, του κόσμου οι λαοί
αντί για λάδι καίνε ανθρώπου αίμα
μα αλλάζουν οι καιροί και θα 'ρθει η στιγμή
κι ο δούλος θα 'ναι αυτός που βάζει στέμμα
 
  • 1. "Κάποιες χώρες έχουν άφθονους πόρους
    Ενώ άλλοι δεν έχουν τίποτα
    Ποια είναι η μοίρα τους?
    Να πεθάνουν από την πείνα?
    Να υπάρχει για πάντα φτώχεια?
    Ποιος είναι τότε ο σκοπός του πολιτισμού?
    Γιατί τότε υπάρχει η ανθρώπινη συνείδηση?
    Ποιος είναι τότε ο σκοπός του ΟΗΕ?"
    Φιντέλ Κάστρο - Απόσπασμα από την ομιλία του στον ΟΗΕ (1979)
Submitted by Tristana on Fri, 12/10/2018 - 01:09
Thanks!

 

 

Advertisement
Comments